środa, 20 lipca 2011

I na co tak patrzysz?

I na co tak patrzysz, tępym wzrokiem, ludziku, z kartki papieru?
Czego ode mnie oczekujesz?
Och..! nie mogę znieść tych Twoich oczek.
Dwie kropki. A tak wymowne.
Wiem, wiem. Muszę odpowiedzieć sobie na parę pytań.
Tak, wiem. Sporo rzeczy, a jeszcze więcej…
Dobra, przestań. Nie migam się, daj mi tylko chwilę.
Nie gap się, błagam, mam ochotę zapaść się pod ziemię.
Spacer. Sssspacer. Jutro.
Ile kroków minie, zanim będę wiedziała co powiedzieć?
Zanim będę pewna swoich myśli?
Ile kroków, ile minut, ile nieodebranych telefonów..?
.. offline moim przyjacielem.
Umowa? Dasz mi zasnąć, czy będziesz jawił mi się pod zamkniętymi powiekami ilekroć zamknę oczy?
Ludzik na kartce papieru. Jak wyrzut sumienia.
W słuchawkach Motorhead…a potem Korn.

Chyba mam nierówno... chyba złość na samą siebie wzrasta [złość na kogoś jest zdecydowanie prostsza.]
I to poczucie... nieważne. Te moje poczucia, odczucia, uczucia blablabla zostawiam sobie.
Blog nie jest dobrym miejscem na wszystkie rozterki.



5 komentarzy:

  1. złośc na kogoś przechodzi czasem szybciej niż złośc na siebie.
    niektórych myśli nie jest się pewnym długo, długo. Czasem coraz większe zwątpienie przychodzi właśnie z czasem.

    nominowałam Cię u mnie na blogu w jakiejś zabawie - Lovely Blog Award ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. Jesteś typowym przedstawicielem dualizmu osobowościowego ;)

    OdpowiedzUsuń
  3. Czyżbyś właśnie mnie obraził..? :P
    dualizm osobowościowy.
    ja mam cały multikompleks cech różnych, czasem sprzecznych, ale 'ja' w całości, choć z części niekoniecznie ładnie pasujących - jestem jedna. ;)

    OdpowiedzUsuń
  4. Jesteś jedna i jesteś boska. Boska w tym co robisz, piszesz, mówisz, w tym jak się zachowujesz i... i w ogóle jesteś boska. O!
    Kurcze, zaraz Ci miłość wyznam czy coś? ;P
    Ludzik świetny [Na mnie też się jakoś tak wymownie patrzy... Ejj... zrobiłam mu coś? o.O? ]

    Moniczka ^^

    OdpowiedzUsuń